บทที่ 73 นายต้องรับผิดชอบฉันด้วยนะ

หลายวันต่อมา 

“ฮัลโหลนายอยู่ไหน”

(ทำไม)

“วันนี้มีเรียนลืมแล้วรึไง”

(จิ๊..เออเดี๋ยวกลับ) ฉันส่ายหน้าเอือมๆหลังจากที่โดนตัดสายอย่างไร้มารยาทเสียงเพลงที่ดังทะลุออกมาฟังดูก็รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ผับชัดๆทั้งๆที่มีเรียนกับฉันแท้ๆยังออกไปเที่ยวอีกเห้อ

ระหว่างที่รอให้เซฟกลับมาบ้านฉันก็นั่งทำงานของตัวเองรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ